El 21
Llegó el dÃa. Despertamos tempranito. A las 8:00 para ser exactos. Desayunamos juntos café. Daniel me acompañó al hotel donde estaban mis padres. Ahà me duché, me vestà y me retoqué el cabello. Mi hermano, Rafel, me entregó el ramo como marca el protocolo. Una vez listos nos fuimos caminando al Registro Civil donde nos Ãbamos a encontrar con Daniel y su familia. Asà fue. Nos encontramos y entramos todos juntos. Aquà ya empezaron las fotos, sonrisas y algo de nervios.
Empieza la ceremonia. Los novios nos situamos en medio y a nuestro lado los testigos, Rafel y Andrea. Nuestros padres se colocan al lado de los testigos formando una media luna. El oficial civil empieza a hablar y a recordarnos algunos artÃculos del código civil. El oficial hablaba al ritmo de un cantito peculiar. A mi me sonaba a mejicano o a chileno antiguo. No se cómo serÃa el chileno antiguo pero asà lo imaginé. Costó acostumbrarse a su tonada pero finalmente conseguà concentrarme en lo que decÃa y no en cómo lo decÃa.
Llegó el momento del “sà quiero”. Reconozco que ahà nos pusimos un poco nerviosos. Pero los dos aceptamos. Y todo seguido nos intercambiamos las alianzas y nos dimos nuestro primer beso de casados. Fue un lindo momento. Y con éso pudimos saludar a los padres y hermanos, que fueron los primeros en felicitarnos y abrazarnos. Por supuesto hubo tiempo de emocionarse y de derramar alguna lagrimita.
Salimos a la calle ya mucho más relajados. Solo quedaba celebrar y para éso no se necesitan nervios. Fuimos al jardÃn del hotel a sacar unas cuantas fotos. Ahà aprovechamos Daniel y yo de bailar el vals, nuestro vals sobre el pasto.
Cuando el reloj marcó las 13:00 decidimos ir a comer. Nos tenÃan una bonita mesa preparada en el Vivace, restaurante situado en La Diagonal. Unos comieron Tilapia, otros salmón, otros solomillo. Hubo gustos para todos. Tomamos buen vino, blanco y tinto. Y brindamos con champagne.
Fue un bonito dÃa. Fue un dÃa alegre. Los que estaban eran imprescindibles. Tuve tiempo para pensar en todos los que me hubiera gustado que estuviesen. Pero, como ya advertà varias veces, aún queda la otra mitad de la boda por celebrar en Mallorca. Cuando éso ocurra consideraré nuestra boda completa y perfecta. Por ahora me quedo con buen sabor. Me sienta bién la nueva vida de casada. Salud!





hola als dos: he llegit tot, he vist fotos, videos,… M’ha agradat molt tot i es veu que els dos estau molt contents i feliços. Tenc moltes, moltes ganes de veure a tots dos. Ara anirem a fer “cocodrilos” amb adaptació curricular. Un beso molt fort a tots i grà cies pel ramet de flors. Fins aviat. Angelina
August 30th, 2008 at 3:10 pmAviat ens veuràs i aviat ho celebrarem tots junts! Queda pendent la versió mallorquina!
August 30th, 2008 at 3:23 pmUna abraçada dels dos!
Felicidades!!
Felicidades y buenas vibras a tà Cata y Daniel.
Es un papel más, para mÃ, pero los ritos son los que nunca se olvidan.
Que la mitad que les espera el España sea super!
¡Que vivan los novios!!!
Saludos,
Paul
August 30th, 2008 at 7:29 pmGracias Paul!
August 30th, 2008 at 8:54 pm[...] agosto de 2008 nos casamos. Entre medio, ella conoció mi paÃs y mi familia y yo conocà la suya. Entremedio la paciencia de [...]
July 13th, 2009 at 6:06 pm