FREE AS A BIRD

Al fin y al cabo, somos lo que hacemos para cambiar lo que somos

Después del 21

31 Aug 2008

Empieza nuestra vida de casados. Por ahora, no muy distinta a la de solteros. Decidimos organizar una pequeña fiesta con la família más cercana y los amigos más íntimos de Daniel e importantes para los dos. La fiesta se celebró el sábado. Lo organizamos todo nosotros.

Pensamos un menú y lo personalizamos con detalles muy nuestros. La fiesta dijo mucho de nosotros y de nuestros gustos y mañas. Intentamos presentar un buffet mediterráneo-chileno. Había varios tipos de aceites, distintos panecillos, aceitunas, salsas, ricos quesos, brochetas de carne y empanaditas de queso-camarón y de pollo-cebollín. Prácticamente ésto es nuestro aperitivo preferido, siempre acompañado de un buen vino. Escogimos varias botellas de vino tinto y otras cuantas de vino blanco. El vino, por supuesto, tenía que ser chileno.

En un rato Julio, mi suegro, preparó cancato. El cancato es una manera de preparar el salmón. Servimos en platitos de greda una porción de salmón con tomate y gratinado con queso. Quedó riquísmo. Fue un éxito. Uno de los amigos de Daniel nos preparó sushi, otro tipo de comida que nos encanta.

No faltó pisco-sour ni ron ni pisco. Una vez comimos empezamos con el copete y la música. Hubo varios voluntarios para hacer de discjokey. La música fue variando. Y poco a poco la gente se fue animando a salir a bailar. Algunos más que otros, eso sí.

Las madres de los novios se encargaron de algunos detalles muy especiales. Mi madre nos sorprendió con pequeñas obras de arte haciendo uso de la papiroflexia. Llenó las mesas de pequeños pajaritos de papel. Alegró las mesas con colores. Cada pajarito llevaba escrito nuestros nombres y la fecha del 21. Tuvieron mucho éxito y muchos se los llevaron a casa como recuerdo. La madre de Daniel se encargó de repartir unos ramitos de flores de porcelana para los invitados. Era como una miniatura del ramo que me había regalado. Fue también un gran detalle que gustó mucho. Para mi fue una noche muy especial donde todos estábamos contentos.

Pasada la fiesta pasamos 5 días con mis padres y hermano. Estuvimos visitando y degustando Santiago. Viajamos a Valparaiso. Pero éso ya son adelantos de los próximos posts…

Estos días comprendidos en “después del 21″ han sido días para asumir todo lo que ha pasado. Días en los que me he ilusionado por lo que viene. Yo creo que hemos dado un gran paso. Nos queda pendiente la luna de miel para más adelante, igual que queda pendiente, repito, la boda mallorquina!

2 opinions a/opiniones en “Después del 21”

  1. 1
    Angelina Diu/Dice:

    M3agrada molt com escrius… Tot és molt gràfic i després de llegir quasi he estat a la festa… efectivament queda la boda mallorquina. Només et voldria dir que (com a profe le lengua castellana) “éso” y “ésto” no s’accentua perquè tanmateix no es poden coonfondre amb els pronoms. ho faig per ajudar-te i, tal vegada, per deformació ptofessional. No t’ho prenguis malament. Es per contribuir a la perfecció dels teus escrits. Un beso molt, molt fort de la vostra tia prefe. Angelina

  2. 2
    CaTeRiNa Diu/Dice:

    Gràcies! Ara mateix estudiaré la lliçó de pronoms… És un plaer que me llegeixis, no dubtis en comentar-me i llegir-me sempe que vulguis! Besos

Digue'm coses/Dime cosas

© 2010 FREE AS A BIRD | Entries (RSS) and Comments (RSS)
Design by Design Your Web Page - Powered By Blog Collector, Wordpress themes